YORGUN SAVAŞÇI

Başkalarının hayatımı yaşadığı , yerime kararlar aldığı şu günlerde hayatta en önemli şeyin " yaşayabilmek " olduğunu farkettim ve kendi kendime şunu sorup duruyorum " ben hayatı yaşayabiliyor muyum ?! " Çevremdeki insanların ne kadar bencilleştiğini görmek biraz üzmüş olsada , yorgunluğumu anlamamakta ısrarlı çıkmış olsalarda alışıyorum yavaş yavaş olanlara .. Her kafadan bir ses çıkıyor bu böyle olsun , şu şöyle olsun , bunu böyle yapalım diye ve hiç birinin içinde bir parça ben yokum !! Kafam almıyor artık gördüklerimi , duyduklarımı allak bullak oldum savruldukça savruluyorum tek başıma , kaçan uykumda cabası.. Nasıl , ne şekilde düzene koyarım bu dağılanları inanın hiç bir fikrim yok !! Sığındığım bir Rabbim var o her şeye kadir bilirim geçecek bu fırtına , bulucağım dinlenecek bir kuytu köşe kendime gidecek yorgunluğum.. Az daha sabır yüreğim iyileceğiz yakında , göreceğiz güzel günleri , açacak yeniden çiçeklerimiz..

SONBAHAR !!


Sonbahar diyorum yaprak dökümüdür , biraz hüzün , biraz hayal kırıklığı , biraz da yorgunluk dökülür üzerimizden.. Kimi zaman dökülenin ardından gelecek ferahlığı görmek , anlamak biraz zaman alır. Ya keşkeler sarar dilimizi , yada neden'ler.. Kurcalarız hep akıl terazisini ya eşit düşer terazinin gözleri , yada bir taraf hep daha dolu kalır . Boşa koydum dolmadı , doluya koydum almadı misali.. Hayat dediğin hep bahar , hep yaz olacak değil ya , sonbaharı , kışıda yaşamak lazım yoksa nasıl temizleriz yüreğimizi , nasıl yenileriz bahçemizi.. Yapraklarımı döktükçe daha iyi öğreniyorum kendime yetmeyi , daha az yalnızım , daha az yorgunum artık , iyileşiyorum yavaş yavaş ve daha mutluyum artık , çünkü biriktirdiğim küçük anları birleştirmeyi öğrendim , birleştiriyorum ki büyüsün yüzümdeki tebessüm o yüreğimin buruk köşesini görmeyip , sesini duymayanlar hissetsin içimdeki gücü , anlasınlar pes etmeyeceğimi sadece tökezledim , kalktım üzerimi silkeledim , döktüm yaprak yaprak kırgınlığımı , yalnızlığımı ve yorgunluğumu devam ediyorum yola.. Sonbahar diyorum hüzün değildir aslında , yenilenmektir , huzurdur , sıcak kahvelerin tadıdır , bükmeyin dudağınızı , asmayın yüzünüzü , sarılın kendinize ve tebessümle eşlik edin sonbahara ve derin bir oohh çekin hayata.. 

HİSSLER..


Hayatımın çoğunu hissettiklerimi hissetmemeye çalışarak geçirdim ben.. Peki bundan şikayetim var mı ?! Hiç olmadı.. Hissettiklerimden kaçacak bir şeyler hep buldum çünkü biliyordum ne dinleyecek biri var , nede anlayacak birileri.. Ama bu defa kaçacak hiç bir bahanem yok elimde !! Hissettiklerimi duymamak için sağır olmam gerek bu defa ama maalesef ki ben çok iyi duyabilen bir kızım.. Yüreğimde uçan kuşlar aklıma firar etti ordan oraya uçuyorlar , kovsam kovamıyorum , atsam atamıyorum , susturmak istesem susturamıyorum kaldım ortada ne çıkabiliyorum işin içinden , nede yoluma devam edebiliyorum.. Hayat işte her şey düzene girmeye başladığın da bir yerden estirecek bir rüzgar çıkarır dağıtır düzene koyduklarımı , olsun bununda üstesinden gelirim ben , zaman alacak ama toparlarım dağılanları , hayat devam edecek bir şekilde kaldığı yerden , göçüp gider elbet kuşlar , susar elbet sesler..